Waarom talent niet wordt herkend

Het niet (h)erkennen van talent is een fenomeen waar nauwelijks aandacht aan wordt besteedt en voor veel negativiteit zorgt binnen organisaties en relaties.

Miskennen van eigen talent

In deze blog wil ik het fenomeen “het miskennen van talent” en dan met name het miskennen van het talent bij de persoon zelf beschrijven. Want het is volgens mij een van de grootste stoorzenders in de huidige maatschappij. Een maatschappij die vraagt om talent. Een maatschappij die vraagt om talentvolle mensen.

Negatieve gevolgen

Wat zijn nu precies die negatieve gevolgen van het miskennen van je eigen talent? Aan de hand van een voorbeeld wil ik laten zien hoe dit mechanisme werkt.

Piet is een getalenteerde medewerker bij een groot bedrijf en inmiddels opgeklommen naar een leidinggevende positie. Hij geeft leiding aan een grote afdeling. Zijn eigen prestaties vindt hij heel normaal en hij ziet niet in dat zijn talenten hem op deze positie hebben gebracht. De gevolgen van het miskennen van zijn eigen talent zijn destructief. Doordat Piet zijn eigen kwaliteiten niet op de waarde schat maar “normaal” (de norm) vindt, zal hij zijn medewerkers ook volgens deze norm beoordelen. Piet zal het aanwezige talent bij zijn medewerkers niet als talent herkennen en deze talenten dus ook niet ontwikkelen. Hij vindt de geleverde prestaties van zijn afdeling heel normaal en zal die niet op waarde in kunnen schatten. 

In de ogen van Piet zullen zijn medewerkers geen top prestaties leveren want hij vindt alles heel normaal. Dit heeft tot gevolg dat hij zijn medewerkers in veel gevallen juist onder de norm vindt presteren. Zijn gedrag demotiveert zijn medewerkers waardoor ze op hun beurt slechter gaan presteren. Voor de medewerkers van Piet heeft het geen enkele zin om hun best te doen omdat hij dat toch niet ziet. Piet zijn afdeling belandt hierdoor in een neerwaartse spiraal.

Het niet (h)erkennen van Piet zijn eigen talenten zorgt ervoor dat hij de talenten van zijn medewerkers niet zal herkennen.

Alles normaal vinden

Hetzelfde mechanisme speelt vaak in relaties (man/vrouw, ouder/kind) een grote rol en maakt veel kapot. Partners bijv. vinden het heel “normaal” dat ze samenleven en vinden elkaars sterke punten heel “normaal”. Ouders vinden het heel “normaal” dat ze kinderen (kunnen) opvoeden en dat hun kinderen op school mee kunnen komen.

Eigen talent waarderen

We vinden het juist abnormaal als mensen niet mee kunnen komen. Maar dat is het juist niet. Relaties zijn een van de grootste uitdagingen van de mens en uiterst complex. Zouden we dat beseffen, dan zouden we een stuk realistischer onze relaties beoordelen en de “(leer) fouten” van anderen en onszelf vol begrip en humor bekijken. We zouden onze eigen talenten weer leren zien en waarderen. Het weer leren zien en waarderen van elkaars talenten zal ruimte geven om te leren wat onze leercurve doet stijgen.

Van kostenpost naar talent

Een wereld die de mens weer als mens ziet met al zijn talenten en niet meer als een kostenpost zal er een stuk aangenamer uitzien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s