Hoe een dienend leider Hitler versloeg

De eerste maanden van de tweede wereldoorlog waren cruciaal voor de vrijheid van Europa. De alsmaar oprukkende Duitse legers veroverden het ene na het andere Europese land. In een paar dagen versloeg Duitsland het eens zo machtige Franse leger. Het Engelse expeditie leger zat mei 1940 in de val bij Duinkerken. Het Duitse leger hield tot op 40 km afstand van Duinkerken op bevel van Hitler halt. Hitler kon niet geloven dat hij Frankrijk en het Engelse leger zo snel en met gemak had verslagen. Hij vertrouwde het niet. Dit gebrek aan Hitlers zelfvertrouwen, waardoor de opmars van het Duitse leger vertraagde, zorgde voor de mirakelse redding van het Engelse leger, dat met 360.000 man de overtocht maakte naar Engeland.

Grootste militaire catastrofe in 100 jaar

De geallieerden beleefden in die maanden de grootste militaire catastrofe in 100 jaar. Tegenstand bieden aan Duitsland leek zinloos. De Engelse politici verkeerden in een staat van ontreddering. Neville Chamberlain trad vanwege dit fiasco af en werd opgevolgd door Winston Churchill. Winston Churchill was niet onomstreden. Hij was een botterik en recht door zee. Men zag hem liever gaan dan komen. Ondanks zijn grillige karakter was men het wel eens, dat hij de meest onverzettelijke persoon met militaire en politieke ervaring bezat die tegenstand kon bieden aan de oprukkende Duitse legers.

Onverzettelijk

De onverzettelijkheid van Churchill maakte Hitler nerveus. Hitler wilde zo snel mogelijk Engeland veroveren. Herman Göring, opperbevelhebber van de Luftwaffa stelde Hitler gerust door te voorspellen dat zijn luchtmacht Engeland in een paar dagen op de knieën zou dwingen.

Kort voor de slag om Engeland sprak Churchill zijn volk moed in met de volgende woorden:

We zullen ons eiland verdedigen, wat het ook zal kosten, we zullen vechten op de stranden, We zullen vechten op de landingsplaatsen, we zullen vechten in de velden en op de straten, we zullen vechten in de heuvels. We zullen ons nooit overgeven.

Met deze toesprak mobiliseerde hij het Engelse volk om door te gaan tot de overwinning is bereikt en niet op te geven.

Gevoel van onoverwinnelijk

Het grote verschil tussen Hitler en Churchill was dat Hitler zijn volk het gevoel gaf, dat hij zelf en daarmee Duitsland onoverwinnelijk waren. Churchill gaf het Engelse volk het gevoel, dat zij onoverwinnelijk waren. Churchill wist dat die mindset, om van Duitsland te kunnen winnen bepalend was voor het verdere verloop van de oorlog.

Zijn moed en onverzettelijkheid waren authentiek

Churchill sprak geen loze woorden. Tijdens de eerste wereldoorlog liet hij al zien dat hij de confrontatie niet schuwde. Hij stond vooraan in de strijd. Zijn moed en onverzettelijkheid waren authentiek.

Churchill schuwde harde ingrepen niet. Hij gaf op 27 november 1942 het bevel om de Franse vloot tot zinken te brengen in Toulon om overname door de Duitsers te voorkomen. Dit leidde tot 1297 doden aan Franse zijde. Hij gaf het bevel om Berlijn ten koste van alles te bombarderen om Duitsland een psychologische tik uit te delen en het Engelse volk het gevoel te geven dat ze Duitsland konden verslaan. Met deze gewaagde acties, waar hij zijn positie op het spel zette gaf hij de Engelsen het gevoel terug dat ze opgewassen waren tegen Duitsland.

Hitler verstopte zich, Churchill liet zich zien

Waar Hitler zich tijdens de oorlog schuil hield in bunkers was Churchill regelmatig te zien aan het front. Hitler elimineerde zijn tegenstanders terwijl Churchill de confrontatie aanging. Dit verschil in leiderschapsstijl en gedrag zorgde ervoor dat Churchill, in een van de kritische periodes in de geschiedenis, Hitler versloeg op militair en psychologisch terrein. Hiermee liet Churchill zien waartoe een dienende leider in staat is.

Dienend in de context, dat het hogere doel belangrijker is dan de eigen positie

Dienende leiders worden niet altijd gezien als sterk

Dienende leiders worden niet altijd gezien als sterk. Ze worden gezien als idealisten en naïef. Te lief voor deze wereld. Tirannen als Hitler boezemen angst in en worden op een bepaalde manier gezien als krachtig. Krachtiger dan dienende leiders. Dit beeld klopt niet. Dienende leiders zijn harder, in situaties die er om vragen en noodzakelijk is om een hoger doel te realiseren. Dienende leiders laten zich niet door ego zwaktes overmannen. Dienende leiders weten wat mensen nodig hebben, om in hun kracht te komen. Ego gedreven leiders zoals Hitler durven niet zo ver te gaan dan een dienende leider als Churchill. Ze zijn bang voor hun eigen hachje.

Werkloosheidsverzekeringen, arbeidsbureaus en pensioenleeftijd verlagen naar 65

Churchill deed meer dan alleen oorlog voeren. Hij legde als lid van de regering, de basis voor de werkloosheidsverzekeringen, arbeidsbureaus, de onafhankelijkheid van Ierland en een forse beperking van de macht van het Hogerhuis in de periode 1906 tot 1910. Hij verlaagde de pensioenleeftijd naar 65 jaar. Hij was zijn tijd vooruit als dienend leider.

Leiders die onpopulaire maatregelen durven nemen

In deze huidige tijd is er behoefte aan dienende leiders van het formaat Churchill. Leiders die onpopulaire maatregelen durven nemen om de balans te herstellen. Leiders die mensen oproepen tot het nemen van eigen verantwoordelijkheid en ze de ruimte geven. Leiders die multinationals tot de orde roepen, ze belasting laat betalen en de natuurvernietiging een halt toeroepen. Daar is veel politieke moed voor nodig. Laten we vooral afstappen van het softe imago van dienende leiders en hun ware kracht erkennen en gebruiken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s