Eenzaam ligt aan de basis van zelforganisatie

Gevoelens en emoties worden de nieuwe big data

De “machine mens” loopt vast. Dat moge wel duidelijk zijn. Het brein en het lichaam kunnen het niet meer bolwerken. Steeds meer mensen haken af en organisaties lopen vast. De mens zien als een machine werkt niet meer. De hoogste tijd dat de mens weer mens mag zijn i.p.v. een machine. Dat betekend dat mensen weer mogen voelen, hun emoties mogen tonen en op hun eigen wijze invulling geven aan hun leven.

De transformatie van “machine mens” naar de “natuurlijke mens” gaat gepaard met gevoelens van eenzaam zijn, leegte, verdriet, boosheid, etc. Een proces, die vaak met de beste bedoelingen wordt tegengewerkt.

Eenzaam zijn onbegrepen

Dat komt omdat “eenzaam zijn” gezien wordt als iets negatiefs. Iets dat je moet zien te voorkomen of bestrijden. Eenzaam zijn heeft een onterechte negatieve connotatie. Juiste in eenzaam zijn kom je in verbinding met jezelf en het grotere geheel. Het woord zegt het al. Een en tevens zamen. Dat velen niet comfortabel zijn met eenzaam zijn is omdat we er onbekend mee zijn. We worden constant afgeleid door social media, onze omgeving, onze gedachten, etc. Vooral afgelopen decennia is de afleiding door social media sterk toegenomen.

De helende werking van eenzaam zijn

We nemen onvoldoende de tijd om eenzaam te zijn. Daardoor raken we steeds meer vervreemd van onszelf. Eenzaam zijn (naar binnen keren) is een noodzaak om te helen en in contact te blijven met jezelf. Je ontdekt dan wat wezenlijk belangrijk is voor jezelf. Tijdens eenzaam zijn worden onverwerkte emoties en gevoelens gevoeld om daarna te kunnen worden losgelaten. Daardoor neemt het bewustzijn toe en ontstaat er ruimte voor nieuwe dingen.

Eenzaam zijn verward met gevoel van afscheiding

Eenzaam zijn wordt vaak verward met een gevoel van afscheiding. Afscheiding is wat anders dan eenzaam zijn. Een gevoel van afscheiding ontstaat doordat je opgesloten zit in je denken. Je identificeert je met je gedachten. Je hebt geen contact meer met je gevoel. Je raakt vervreemd van jezelf en je omgeving. Je gevoel probeert je uit je hoofd te halen en dat ervaar je als onprettig. Dat nare gevoel, ontstaan door het jaren lang onderdrukken van emoties en gevoelens wordt gezien als een ongewenst effect van eenzaam zijn.

Illusionaire verbinding

Het gevoel van afscheiding vermindert als je afgeleid wordt door in “contact” te zijn met anderen. Er ontstaat al snel het idee vanuit het denken verbonden te zijn met anderen. Maar dat is geen echte verbinding maar een illusionaire verbinding. Vandaar dat men eenzaam zijn met samenzijn probeert op te lossen. Dat is geen echte oplossing maar symptoom bestrijding. Zodra je alleen bent komt het nare gevoel van afgescheiden weer naar boven.

Zolang iemand afscheiding ervaart, lukt zelforganiseren niet en heeft de persoon behoefte aan een externe leider en regels wat wel en niet mag.

Eenzaam zijn in relatie tot zelforganisatie

Wat heeft eenzaam zijn nu met zelforganisatie te maken? Waarom is dat een belangrijke voorwaarde voor zelforganisatie? De natuur is zelforganiserend en alles is met elkaar verbonden. Vogels, vissen, het plantenrijk, ze communiceren continu met elkaar. Die communicatie gaat buiten het brein om via het bewustzijn. Termieten hebben geen brein en toch zijn ze in staat ondergrondse steden te construeren met een vergelijkbare complexiteit als New York. Dat kan alleen vanuit bewustzijn.

Pas als je eenzaam durft te zijn heb je volledig contact met je bewustzijn. dat bewustzijn is

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s